پلتفرم یوتیوب گزارش جدیدی را با عنوان گزارش فرهنگ و روندهای یوتیوب منتشر کرده است که بررسی میکند چگونه سازندگان محتوا، ابزارهای تولید هوش مصنوعی را در جریانهای کاری خود ادغام میکنند و همچنین بینشهایی را درباره روندهای استفاده از هوش مصنوعی در میان افرادی که محتوای ویدیویی آپلود میکنند، ارائه میدهد.
به عنوان بخشی از مجموعه فرهنگ و روندها (Culture & Trends)، یوتیوب شرکت NRG را مامور کرد تا نظرسنجی از نزدیک به ۷۰۰ نفر در رده سنی ۱۴ تا ۴۴ سال که در ۱۲ ماه گذشته یک ویدیوی آنلاین منتشر کردهاند، درباره استفاده آنها از ابزارهای هوش مصنوعی انجام دهد.
دادهها نشان داد که علیرغم نگرانیهای مختلف پیرامون استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، سازندگان بیشتری در حال ادغام هوش مصنوعی در جریان کاری خود به منظور تولید انواع جدیدی از محتوا هستند.
مطابق این گزارش: «در میان بدبینی نسبت به مزایای ویدیوی مولد، بسیاری شروع به استفاده از آن در ظرفیت شخصی کردهاند. به طرز شگفتآوری، در یک مطالعه در ایالات متحده روی افراد ۱۴ تا ۴۴ ساله، ۶۱ درصد از افرادی که در ۱۲ ماه گذشته ویدیو منتشر کردهاند، گفتند که علاقهمندند از هوش مصنوعی برای قرار دادن خود در محتوای ویدیویی استفاده کنند.»
این موضوع ممکن است چالشبرانگیز به نظر برسد. البته راههای جالب و خلاقانهای برای بازترکیب محتوای ویدیویی یا تغییر زمینه وجود دارد؛ اما افزودن نسخه مولد شخص دیگری به یک کلیپ نیز میتواند به اطلاعات نادرست، تصاویر گمراهکننده یا سایر مشکلات احتمالی منجر شود.
با این حال، به گفته یوتیوب، این محبوبترین کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی آن در گروه نظرسنجی بوده است، به طوری که بیش از دو سوم افرادی که ویدیوهای هوش مصنوعی را پست کردهاند، نشان دادند که در محتوای خود حضور داشتهاند.
یوتیوب اعلام کرد: «افزودن خودتان به محتوای هوش مصنوعی به شما این امکان را میدهد که نقش کارگردان زندگی خود را بازی کنید؛ خود را در مرکز یک نمایش کمدی قرار دهید یا تاریخچه خانوادهتان را به یک اثر دورهای تبدیل کنید. ۷۲ درصد شگفتانگیز از آپلودکنندگان (پستکنندگان ویدیوی نظرسنجی شده در سنین ۱۴ تا ۴۴ سال) میگویند که از هوش مصنوعی روی ویدیوها یا تصاویر استفاده میکنند.»
دادههای گزارش نشان داد که بسیاری از افراد از ابزارهای هوش مصنوعی مولد برای به تصویر کشیدن خود در زمانها و نقشهای مختلف استفاده کردهاند.
یوتیوب گفت: «در یک روند، افراد از این ابزارها برای تغییر لباس دیجیتال استفاده میکنند و خود را در نقشهای زیادی تصور میکنند: یک معلم ورزش در چشم دانشآموزانش به یک پزشک، قاضی یا ابرقهرمان تبدیل میشود. یک روند به ظاهر ساده به بیانی قدرتمند درباره نحوه درک افراد از خود تبدیل میشود.»

